Vanaf heden een nieuwe rubriek op de site van de Zebra's: de RonBlog. lees en geniet!
Mijn excuses voor het verlate verslag, maar de plicht riep elders. Uw reporter spoedde zich direct na het laatste fluitsignaal naar de Wereldbeker in Maasmechelen. Daar zagen we een ongenaakbare Mathieu van der Poel die zelfs door twee lekke banden niet te stoppen was. Een contrast met de wedstrijd in Helden, waar we niet te maken hadden met lekke banden, maar met een ondergrond die meer weg had van een omgeploegde akker dan van een voetbalveld.
De Strijd tegen de Elementen (en het Gras)
Omdat de aftrap pas om 11:00 uur was, verscheen Linne voor de verandering eens fris en uitgeslapen aan de start. Dat wierp direct zijn vruchten af. Na een strakke voorzet van Lex dwongen we Helden tot een eigen doelpunt: 0-1. Een droomstart, zou je denken, maar toen begon het veld zich ertegenaan te bemoeien.
De gelijkmaker (1-1) was een schoolvoorbeeld van de 'Heldense sabotage'. Een schot dat normaal gesproken een makkelijke prooi zou zijn voor keeper Alseny, veranderde door een polletje zo gemeen van richting dat onze sluitpost kansloos was.
De Tegenstander: 11 Man en 1 Knollenwei
Laten we eerlijk zijn: Linne speelde niet alleen tegen Helden, maar vooral tegen de grasmat. Prachtige aanvallen werden keer op keer gesmoord in de modder.
Een vlammend afstandsschot van Dex zwaaide volledig af omdat de standvoet simpelweg wegzakte in een kuil.
Diverse counters van Lex strandden niet op een verdediger, maar op de stroperige ondergrond die elke versnelling onmogelijk maakte.
Het veld werd zelfs fysiek: in een poging om Linne definitief te breken, sprong er een brok klei recht in het oog van Jip.
Klasse Overschaduwt de Klei
Na de rust besloot Linne dat de knollenwei ze niet langer klein zou krijgen. Helden werd bij vlagen volledig van de mat (voor zover die er lag) gespeeld. Met een paar fenomenale uittrappen/assists van Alseny – die blijkbaar als enige de code van dit veld had gekraakt – werd de aanval gezocht.
Sem toonde zijn klasse door twee keer koelbloedig af te ronden, en ook Sam pikte zijn doelpunt mee na een fraaie actie. Het had zelfs nog mooier kunnen eindigen voor Sem; hij was hard op weg naar een hattrick toen hij als doorgebroken speler rigoureus bij de knieën werd afgezaagd. De scheidsrechter had hier eigenlijk naar de stip (of de modderpoel die daarvoor door moest gaan) moeten wijzen.
Einduitslag: Het Heldense Veld (incl. Helden): 1 – Linne: 4
Ondanks de vijandige ondergrond en de pogingen van de natuur om ons dwars te zitten, gaan de drie punten dikverdiend mee naar Linne. De knollen van Helden zijn getemd!
