Aan het einde van dit seizoen neemt vv Linne 1 afscheid van vier spelers die jarenlang alles hebben gegeven voor de club en het eerste elftal. Rob Wijers, Lars Aben, Yves Krekelberg en Martijn Hulsbosch hangen hun schoenen (voor het eerste elftal) aan de wilgen. Via dit mega-interview kijken wij met hen terug op de mooie hoogtepunten, lastige momenten en vooral het plezier dat zij hebben gehad in het blauw-witte shirt van vv Linne.
Van debuut tot vaste waarde
Als jonkies van nog geen 18 jaar maakten Rob, Lars en Martijn hun debuut in vv Linne 1. Yves had nog wat extra jaartjes in het toenmalige vv Linne 4 nodig en debuteerde pas in het seizoen 2018/2019 bij vv Linne 1.
Vooral Rob kan zich zijn debuut nog goed herinneren. In de uitwedstrijd tegen vv Kessel maakte hij als 15(!)-jarige zijn debuut onder toenmalig trainer Stefan Saelmans. Door twee doelpunten van Job v/d Port won vv Linne deze wedstrijd. Rob werd in eerste instantie veelvuldig gebruikt als linksbuiten, maar naarmate hij meer ervaring kreeg, werd de linksbackpositie toch zijn vertrouwde plekkie.
Met Lars, ook een linkspoot, werd wat meer geschoven. Zijn vertrouwde positie was centraal links, maar hij werd ook vaker ingezet als linksback of als controlerende middenvelder.
In de jaren daarna waren de spelers niet meer weg te denken uit de basis. Onder trainer Robert Dorenberg werd Martijn Hulsbosch zelfs tot aanvoerder gebombardeerd.
Yves sloot, zoals gezegd, iets later aan bij het eerste elftal. Als flankspeler met een ijzersterk uithoudingsvermogen maakte hij bijvoorbeeld oud-spits Barney v/d Heide hoogstpersoonlijk topscorer van vv Linne in het seizoen 2024/2025. Door zijn assists was het voor iedere spits een koud kunstje om te scoren.
Hoogtepunten die blijven hangen
Gevraagd naar de mooiste momenten kwamen er prachtige antwoorden. Bij Rob en Martijn springt het kampioenschap in de 5e klasse van 2017 er met kop en schouders bovenuit. Rob herinnert zich vooral de overtuigende 9-0 overwinning in de kampioenswedstrijd. Individueel denkt hij ook met veel plezier terug aan een thuiswedstrijd tegen SVM waarin hij vier keer scoorde. (De perfecte lob van Rob | VV Linne).
Naast de kampioenschappen laat Martijn weten dat hij de trainingskampen op Tenerife ook als geweldig heeft ervaren: lekker vijf dagen op pad met de jongens, beetje trainen, genieten van de zon en op stap gaan. Ontzettend belangrijk voor de teambuilding en het plezier in het spelletje.
Lars noemt als hoogtepunt de promotie van het afgelopen seizoen. In Stein werd in een zinderende wedstrijd met 4-3 van SVME gewonnen. De druk was hoog, er stond veel publiek langs de kant en het scoreverloop zorgde voor extra spanning. De blijdschap na het laatste fluitsignaal zal iedere Zebra zich nog herinneren. Ook de bekerwedstrijd tegen FC Maasgouw staat hem nog vers in het geheugen. Hoewel die wedstrijd na strafschoppen verloren ging, genoot Lars van zijn twee doelpunten.
Voor Yves was het mooiste moment de gelijkmaker in de allerlaatste minuut tegen SVE, de oude club van toenmalig trainer Hafid. De ontlading was groot en werd later die dag met de hele selectie gevierd bij Awakenings in Eindhoven. Ze kregen zelfs bijna trainer Robert Dorenberg zover om mee te gaan.
Naast de hoogtepunten, ook dieptepunten
Ook de minder leuke momenten horen erbij. Bij Lars, Yves en Rob zit vooral de degradatie naar de 5e klasse van drie seizoenen geleden nog hoog. In Thorn werd kansloos verloren van sv Roggel, terwijl er vooraf veel vertrouwen was.
Voor Lars waren ook zijn vele blessures dieptepunten in zijn carrière. Martijn baalt vooral van het mislopen van het kampioenschap en promotie in 2024, al maakte de busreis vanuit Megen veel goed, al gold dat niet voor iedereen in de bus…
Trainers en teamgenoten
Bij een afscheid hoort natuurlijk ook de vraag wie de beste trainers en spelers waren met wie zij hebben samengespeeld. Op trainersvlak wordt één naam door meerdere spelers genoemd: Kurt Geelen. Zowel Lars als Yves noemen hem als beste trainer, ondanks dat zijn periode bij vv Linne 1 helaas te kort was. Zijn duidelijke visie, heldere opdrachten en gevoel voor humor maakten indruk.
Rob kiest, met een knipoog, voor Stefan Saelmans: “Winnende trainers hebben altijd gelijk.”
Martijn geeft zijn credits aan Robert Dorenberg als trainer die precies wist wat nodig was op amateurniveau: duidelijk, betrokken en af en toe een ferme stem.
Wat betreft de beste spelers worden door Lars en Rob Roel Smeets genoemd. Roel, vijftien jaar lang aanvoerder, wordt geroemd om zijn rust aan de bal, overzicht en leiderschapskwaliteiten.
Martijn twijfelde even. Eerst noemde hij de spectaculaire buitenspeler Franck Penthe, die met zijn lichtgevende fiets vanuit Echt naar het complex kwam, maar helaas snel weer verdween. Uiteindelijk koos hij voor Nick Meuwissen, die na enkele jaren bij vv Linne vertrok naar eersteklasser SC Susteren. Zijn kwaliteiten waren duidelijk zichtbaar en eigenlijk was hij ‘te goed’ voor vv Linne.
Yves kijkt naast voetbalkwaliteiten ook naar de persoon. Zo noemt hij Tim Suntjens, jarenlang een klasbak in het eerste elftal. In moeilijke momenten sleepte hij de ploeg erdoorheen met weergaloze reddingen, zelfs nog in zijn laatste wedstrijd tegen SVME. Maar ook zijn betrokkenheid en inzet maken hem volgens Yves een voorbeeld voor velen binnen de club.
Wat ze niet gaan missen
Hoewel afscheid nemen nooit leuk is, zijn er ook dingen die de spelers niet gaan missen. Rob noemt de hoeveelheid tijd die het spelen in het eerste elftal kostte. Hij kijkt uit naar meer vrije tijd en minder verplichtingen op zondag.
Voor Lars geldt hetzelfde, hij gaat dat missen als kiespijn.
Yves is blij dat hij geen repeterende wedstrijdbesprekingen meer hoeft aan te horen, waarin standaard wordt gewezen op ‘de gevaarlijke buitenspelers’ en dat ‘we ons eigen spel moeten spelen’.
Martijn is vooral klaar met natte winterse uitwedstrijden op natuurgras. Geen last meer van ‘kaaj kneuk’ en omgeslagen enkels.
Anekdotes die blijven hangen
Uiteraard vroegen we de spelers nog één keer terug te denken aan mooie anekdotes. Lars kwam met een uitspraak van oud-trainer Roberto Torregiani:
“Lars, u draait als een tractore!”
Ook Yves kreeg eens een opmerking van Kurt Geelen, nadat hij een panna kreeg tijdens een wedstrijd:
“Yves, kijk eens naar boven..zelfs die mensen in de luchtballon lachen u uit.”
Daarnaast was Yves de eerste speler van vv Linne die de piepjestest volledig wist uit te lopen, tot het einde van het bandje. Dat zal niet snel iemand hem nadoen.
Martijn herinnert zich een typisch moment ‘oppe Boesj’. Tijdens een winderige wedstrijd probeerde hij rechtsback Thom Cleven te coachen. Thom reageerde:
“Ig heur alein maar WOESJ WOESJ.”
Een paar minuten later struikelde Thom en riep:
“Ja, coach mich dan!?!?”
Een boodschap voor de toekomst
Met hun afscheid willen de vier heren ook de volgende generatie iets meegeven. De boodschap is duidelijk: houd plezier in het spel. Lars benadrukt dit vooral als de resultaten tegenvallen je samen de rug moet rechten en niet de kop moet laten hangen, Yves wijst op het belang van teamgevoel en Rob roept spelers op om altijd met trots het shirt van vv Linne te dragen.
Martijn vat het op zijn eigen manier samen: besef dat we in de kelderklasse spelen, maak je niet te druk en lach wat vaker om jezelf en elkaar.
Bedankt
Met het vertrek van Rob, Lars, Yves en Martijn neemt vv Linne 1 afscheid van vier spelers die ieder op hun eigen manier een blijvende indruk hebben achtergelaten. De club bedankt hen voor hun inzet, humor en clubliefde en wenst hen alle goeds voor de toekomst. We zijn blij dat ze voor de club behouden blijven, al is het op een iets lager niveau.
